Binnen de uitzendbranche komt het regelmatig voor dat een werknemer naast zijn baan ook een uitkering ontvangt. Immers, in het huidige stelsel wordt werken gestimuleerd en ook beloond. Dit komt doordat het totaal aan uitkering plus loon meer is dan alleen de uitkering.
Een werknemer die naast zijn loon een uitkering ontvangt, is niet verplicht om dit aan zijn werkgever te melden. De controle op deze samenloop valt onder de verantwoordelijkheid van het UWV. Het probleem is alleen dat het UWV niet altijd in staat is om dit goed te controleren; het beheer van de uitkering laat vaak te wensen over.
Zo zijn we een keer op de situatie van een werkneemster gestuit die recht op ziekengeld had van het UWV en die op enig moment in uitzendwerk was hervat. Ze heeft dit enkele maanden vol gehouden, maar later viel ze ook uit voor het uitzendwerk. En ook daar is weinig op af te dingen. Tot het einde van het contract is er immers sprake van loon en de kortingsregeling is daar helder over: het ziekengeld moet worden verminderd met het loon.
Na het einde van het contract ligt dat anders. Na het einde van het contract is er (uiteraard) geen recht op loon en is er dus ook geen grondslag meer voor een korting. De korting vervalt, het ziekengeld herleefd, en ieder gaat zijns weegs.
Dit was niet het geval in deze specifieke situatie. Anders dan verwacht kortte het UWV ook na einde van het contract het ziekengeld van deze werkneemster. Het UWV nam daarbij kennelijk aan dat er twee rechten op ziekengeld naast elkaar kunnen bestaan. Niet onmogelijk, al zie je het in de praktijk niet veel. Maar in de situatie als de onderhavige, waarin een werkneemster na de toekenning van ziekengeld het eigen werk parttime hervat, en dat na enige tijd weer staakt, kan er niet nog een keer ziekengeld ontstaan.
Het viel nog niet mee om deze fout te corrigeren. Verzoeken aan het UWV om de ten onrechte toegepaste korting ongedaan te maken, werden in eerste instantie genegeerd. En toen die na een ingebrekestelling en een klacht alsnog in behandeling werden genomen werden ze afgewezen. Ook in bezwaar wilde het UWV het eigen ongelijk niet bekennen. Het duurde uiteindelijk tot na tussenkomst van de rechtbank en na een beroepsprocedure die al met al twee jaar duurde na onze eerste melding over een onterechte korting. Pas toen erkende het UWV dat er geen tweede recht op een ziektewetuitkering was en dat dus onze cliënt een eigen risicodrager overigens, al die tijd ten onrechte ziekengeld had betaald.
Door het tijdsverloop kreeg de zaak een zoetje na. Niet alleen het ten onrechte betaalde ziekengeld is aan de werkgever vergoed, inclusief geleden renteschade. Ook de kosten van rechtsbijstand en de kosten van de onvermijdelijke re-integratie in het tweede spoor (ingezet op dreiging van een loonsanctie) zijn aan de werkgever vergoed. Maar door de lange duur van de procedure, en de entree in de WIA van deze werknemer, dreigde ook nog toerekening WIA. Die toerekening is, als kers op de taart, door vol te houden dat dubbel ziekengeld er een teveel is, worden vermeden. Geschatte totaalopbrengst: € 160.000.
Bij twijfel of vragen over dit onderwerp is het raadzaam om deskundig advies in te winnen om mogelijke onterechte kosten te voorkomen. Neem vandaag nog contact met ons op voor meer informatie en professionele ondersteuning.